CHOROBY SKÓRY

Są to choroby, które występują na skórze ciała oraz w gruczołach łojowych, potowych, włosach i paznokciach.

Do najczęstszych chorób należą choroby ropne ( różnego typu ropnie, liszajec), grzybice skóry, choroby pasożytnicze ( świerzb, wszawica), choroby alergiczne.

Skóra jest także narażona na wszelkiego rodzaju uszkodzenia mechaniczne (otarcia, sińce, rany), termiczne (odmrożenia, oparzenia, odparzenia), uszkodzenia popromienne.

Choroby skóry uzależnione są także od rodzaju wykonywanej pracy (choroby zawodowe). Chodzi tu szczególnie o zawody, w których ludzie są narażeni na działanie związków toksycznych.



CHOROBY SKÓRY GŁOWY

Owłosienie pełni funkcję estetyczną i praktyczną, gdyż chroni czaszkę przed szkodliwymi wpływami słonecznych promieni ultrafioletowych.

Zazwyczaj wypada 100 włosów dziennie.



Choroby związane z wypadaniem włosów obejmują grupę różnych schorzeń:

Łysienie androgenowe = powszechne łysienie męskie, wynika z genetycznie uwarunkowanego wpływu androgenów na mieszki włosowe. Występuje także u dziedzicznie predysponowanych kobiet

Łysienie telogenowe = najczęstsza przyczyna łysienia przemijającego. Nadmierna ilość włosów przechodzi samoistnie z fazy wzrostu (anagen) w fazę spoczynku (telogen).Może być spowodowane infekcjami, lekami, chorobą systemową, stresem, ciążą i porodem

Łysienie anagenowe = wzrost włosów zostaje zatrzymany w fazie wzrostu (anagen). Obserwowane jest najczęściej w związku z leczeniem lekami cytostatystycznymi.

Alopecia areata - łysienie plackowate = łysienie plackowate jest autoimmunologicznym stanem zapalnym skierowanym przeciwko mieszkom włosowym. Może być związane z innymi autoimmunologicznymi chorobami, takimi jak niedokrwistość złośliwa, cukrzyca, bielactwo nabyte oraz choroba Addisona.

Łysienie bliznowaciejące = permanentne zniszczenie mieszków włosowych oraz trwałe wyłysienie. Związane ze swoistymi chorobami skórnymi, takimi jak np. toczeń rumieniowaty przewlekły, twardzina ograniczona, liszaj czerwony, zapalenie mieszków włosowych wyłysiające (folliculitis decalvans)

Łysienie z nadmiernego naciągania włosów = długotrwałe naciąganie włosów w związku z fryzurą, np. ciasne warkocze

Łupież owłosionej skóry głowy spowodowany jest najczęściej przez:

Łojotokowe zapalenie skóry - wyprysk łojotokowy= Częste schorzenie wypryskowe owłosionej skóry głowy, obserwuje się nawet u 20-30% wszystkich dorosłych. Może być związane ze wzmożoną produkcją sebum oraz kolonizacją skóry przez drożdżaka Malassezia furfur. Stres, zakażenie wirusem HIV oraz parkinsonizm mogą nasilać stan chorobowy. Klinicznie obserwuje się tłuste lub suche łuski rozproszone na owłosionej skórze głowy oraz zaczerwienienie i świąd o zróżnicowanym stopniu nasilenia. Najczęściej leczone szamponem leczniczym (z ketokonazolem, pirytionem cynku lub dziegciem) na zmianę z płynem do wcierania z kortykosteroidem.

Łuszczyca = Owłosiona skóra głowy należy do miejsc predysponowanych do łuszczycy. Klinicznie obserwuje się grubą wielowarstwową łuskę, która po zdrapaniu ukazuje białawą powierzchnię przypominającą świecę stearynową. Tarczki łuszczycowe są ostro odgraniczone od zdrowej skóry. Najczęściej leczy się preparatami keratolitycznymi, szamponem dziegciowym, kortykosteroidem lub płynem do wcierania z kalcypotriolem.

INNE CHOROBY SKÓRY

Grzybica drobnozarodnikowa- to zakaźny typ grzybicy, który dotyczy skóry głowy owłosionej i gładkiej. Objawy to przede wszystkim pojawiające się na skórze głowy owłosionej ogniska o nasilonych cechach stanu zapalnego. Na skórze gładkiej występują zapalne, o okrągłym kształcie ogniska zapalne. Rozpoznanie opiera się na badaniu lampą Wooda.

Łupież różowy Giberta- jest to choroba skóry, której etiologia nie jest znana. Charakteryzuje się występowaniem różowych lub żółtawych plam, które mają własność złuszczania się. Występują przede wszystkim na tułowiu, szyi i kończynach. Występującym plamom towarzyszy uczucie swędzenia. W początkowym stadium choroby pojawia się plama- głównie na klatce piersiowej. Po kilku dniach zaczynają powstawać nowe, drobne plamy. Pierwotnie są one niewielkich rozmiarów, ale rosnąc osiągają wielkość nawet do kilku centymetrów. Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów. Choroba trwa około 4 do 8 tygodni.

Liszajec- jest to ropna choroba skóry. Powodują ją zakażenia gronkowcowo- paciorkowe. Rozwija się przede wszystkim w skutek różnego typu skaleczeń, zadraśnięć czy zadrapań. Występuje najczęściej u dzieci. Dotyczy skóry rąk, twarzy, a czasem całej powierzchni skórnej. Objawia się małymi pęcherzykami, które początkowo mają treść surowiczną- później zaś ropną. Szybko pękają , a zasychająca wydzielina tworzy żółte, grube strupy. Leczenie polega na usuwaniu strupów oraz smarowaniu maścią, mającą własności złuszczające.

Świerzb- jest to pasożytniczy typ choroby skórnej. Wywoływana jest przez świerzbowca ludzkiego. Zakażenie następuje na drodze bezpośredniej przez kontakt z chorym albo w sposób pośredni ( na przykład przez używanie tych samych ubrań). Objawy kliniczne świerzbu to przede wszystkim uczucie silnego swędzenia, które nasila się nocą. Na skórze występują widoczne nory i korytarze świerzbowca, które zakończone są wykwitem grudkowym. To właśnie w nim znajduje się pasożyt. Występują one najczęściej na bocznej powierzchni palców, w zgięciach łokci, w fałdach pachwin, w pępku. Atakują również skórę brzucha, pośladki. Zasadniczo skóra głowy i szyi wolna jest od zakażenia. Leczenie polega na tym, że chora osoba stosuje maści przeciwświerzbowe. Stosuje się ją na całą powierzchnie ciała, za wyjątkiem głowy i szyi. Leczeniem objęte zostają wszystkie osoby, które miały kontakt z chorą osobą. konieczna jest także ogromna dbałość o higienę ciała oraz odzieży. Wszystkie używane przedmioty powinny zostać zdezynfekowane. Leczenie trwa przeciętnie do kilku dni.

Wszawica-- jest to inwazja wszy oraz wszelkie zmiany skórne, które wywoływane są przez wszy. Jest to pasożytniczy rodzaj choroby skórnej. W zależności od rodzaju pasożyta i występowania zmian możemy wyróżnić wszawicę głowową ( wesz głowowa- Pediculus humanus capitis) , wszawicę łonową (wesz łonowa- Phthirius pubis) oraz wszawicę odzieżową (wesz odzieżowa- Pediculus humanus humanus). Wesz żywi się krwią ludzką, na skutek nakłucia na skórze pojawiają się grudki, bąble. Towarzyszy temu silne uczucie swędzenia, pod wpływem mimowolnego drapania dochodzi do przeczosów, różnego rodzaju ropnych zakażeń.